يکشنبه 1 مرداد 1391 - 19:08
کتیبه های مدرن
نوشته: ایوب بهرام
نسخه قابل چاپ نظر شما
 
آرتنا: ما ایرانیا خیلی خوشمون میاد وقتی رفتیم جایی اثری چیزی از خودمون به جابذاریم برای آیندگان که بیان وببینند که ما که بودیم و چه کردیم.   
 

نوشته: ایوب بهرام/ خبرگزاری هنر «آرتنا»

ما ایرانیا ملت دوست داشتنی هستیم. تازه خودمون هم همدیگه رو خیلی دوست داریم.همدیگه رو که تو جشنی مجلسی می بینم درآغوش می گیریم وحسابی قربون صدقه همدیگه می ریم.این از مشخصات  همه نیستا میگید نه بگرددید.اگه پیدا کردید اها..
ما خیلی از خوشامد گویی واظهار علاقه خوشمون میاد. خیلی هم خوشمون میاد وقتی رفتیم جایی اثری چیزی از خودمون به جابذاریم برای آیندگان که بیان وببینند که ما که بودیم وچه کردیم. میگید نه نمونش بیستون –نقش رستم-این همه لوح موح به جا مونده از ما که ما اینطوریم.یعنی همون طوری که گفتم.یعنی از صفات بارز ماس.نمونش یکی از پادشاهان سلسله صفوی
رفته بود تخت جمشید بعد داده بود رو سطح تالار آینه اسمشو حک کردن که ایشون اینجاهم اومده یا رو الماس کوه نور اسمشو نوشتن که بعله طرف یلی بوده درسیستان...که البته همین حرکت ایضایی باعث تخریب این دو اثر تاریخی که زیاد هم مهم نیس شده. درسته این دو اثر مشکل دار شده ولی یه اثری ازیک طرف دیگه به جا مونده.که این یه فرهنگ جاودانس.حالا پادشاهان رو ول کن تو همین پارک مارکا برو رو تن درختا یه نقش برجسته های حک شده که تیشه کارهای کوروش ولوح جبل الطارق پیشش لونگ میندازن. وفرهاد اشکش درمیاداینقده قشنگ با یه میخ روی این درختااسم می نویسن.مثلا یادگاری از علی وآرش. یا  به خاطر ف.میم.
تمام دنیارو بگردی چنین آثار ارزشمندی پیدا نمی کنید میگید امتحان کنید.
کجا دیدی رو گچ دست وپای شکسته این همه متن ها ادبی بنویسن وطرح های زیبا بکشن.همین کلاه سربازا رو نظاره کنیدپر از نقش قلب شکسته وتیرخورددس.
چند روز پیش رفته بودم سراغ یه بنده خدایی در اتاق عمل ومنتظر که بیاد بیرون چون این جور جاها همراه خیلی مهمه اصلن نقش اساسی داره.مثل اسباب اثاثیه یه خونه که بار می زنن راننده که وظیفش نیس بیاد قوری وپارچ مارو دربیاره وظیفه خودماس اینجاهم یعنی در اتاق عمل هم به همین منواله مریضی که رو تخت اتاق عمل عملش کردن برا نقل وانتقال شاید کارگر بیمارستان دیسک کمر داشته باشه شاید اصلن دلش نخواد زور بزن انرژی گرون مایشو خرج بکنه
پس چی نقش همراه اینجاس که معلوم میشه.آها دارم ازموضوع دور میشم.در اتاق عمل چشمم افتاد به در خود در اتاق عمل ...
وای خدا چه خط های زیبایی چه جملات فصیحی اصلاانسان تعجب می کنه که هنرمند همه جا هست.روی در پر بود از تبریک تولد با خط نسخ، نستعلیق، شکسته نستعلیق و...
بابا تولدت مبارک، الینابه جمع ما خوش آمدی. رومینا زیزی خاله، زری بابا...اشتباه نکنید بخش زایمان نبود سزارینی ها رو اونجا میاوردن خوب که دقت کردم دیدم تمام دیوارها پرن از این آثار زی قیمت.چقد شعرها پرمغز نوشته شده بود چقدر جمله فیلسوفانه روی تن این دیوار ها نقش بسته بود.با خودم فکر کردم چقد خوب می شداگه اینجا رو نمایشگاه می کردن تا همه بیان ببینن اینجا چه خبره.چرا باید اینارو فقط تعداد کمی ببینن.


اصل مطلب را در خبر گزاری آرت نادر این لینک بخوانید:

http://www.artna.ir/fa/