شنبه 9 دي 1391 - 12:26 اختصاصی آرتنا/ باران در «عاشقانه ها» ی «نعمت نعمتی» نوشته: ایوب بهرام
آرتنا: باران که در ادبیات استاد «نعمت نعمتی» جایگاه خاصی دارد، در«عاشقانه ها» نمودی تازه می یابد.

نوشته: ایوب بهرام / خبرگزاری هنر «آرتنا»

مقدمه ی «عاشقانه ها»به قلم استاد نعمتی اینگونه است که
می نویسم، داستان وشعر
سخن می گویم...
نه چیزی می دانم
نه چیزی می خواهم بدانم
می دانم که همین دستمایه هاست که می توان دوست داشت که زندگی نیز جز این نیست که گفته اند:
آنچه در عالم بود اگر به کف آرید    هیچ ندارید اگر عشق ندارید
مراهمین بس
و دیگر هیچ.
که اگرشاعرانه نگاه کنی مقدمه ی استاد شعری است لطیف بدون هیچ چشم داشتی وخاضعانه سخن می گوید. ولی ثروت استاد قلم و طبع زلال چون چشمه ی اوست.
این مجموعه که شعر سپید است. بسیار روان وبی پیرایه گفته شده به گونه ایی که برجان هر خواننده ایی می نشیند.
باران در ادبیات استاد جایگاه خاصی دارد. در مجموعه داستان «مثل باران مثل بودن» حضوردارد، در «سال هزارو سیصد وهیچ» ادامه پیدا می کند و امروز در«عاشقانه» ها نمودی تازه می یابد:
شبنم پگاه بر گل سرخ
باز تابی است از شرم تو
ونگاه مهربانت
بهار را به میهمانی کبوتران می برد
دلم را به ضیافت چشمانت ببر
 ای ترنم باران
______________________________
در عاشقانه هاتمام عناصر شعری از قبیل استعاره، تشبیه، تصویرسازی، حس آمیزی...دست به دست هم می دهندتا شعری امروزی خلق کنند. شعری که حضور خالق اثردر جای جای آن هویداست. شاعردر تمام کوچه پس کوچه های مه گرفته وگاهی بهارزده عاشقانه ها عاشقانه نشسته و با خواننده حرف هایی می زندودرد دل هایی می کنداز جنس زمان.بدورازهر رنگ وپیرایه .وقتی در جمعه ی سنگین می گوید:
درجمعه ی سنگین
 بوی تشویش
دوید زیر پوست دلم
ومثل کبوتر،تپید
تپیدوتپید
درست مثل وقتی که سار از درخت پرید
پیش از آن که بپرسم
کجابودی...وادامه

گرُگرفتگی امروز من ماتم زده قرن بیست ویک را جار می زند که همیشه در کوچه پس کوچه های انتظار پرسه می زنیم.
ودر غریبانه زخمه های دل هرکس را می نوازد اینچنین بی صدا اما ..:
غریبانه نگاهت
 به دل کبوتر
که زخمی بود در روز های دلتنگی
زخمه ایی بر تار دل شد
پستوی خیال اینک
پرواز را چونان خاری
بر جگر دارد
تحملی باید و تاملی
و مرهمی از جنس باران
ومن نگاه عاشقانه ها را معصوم می بینم و بارانی. و باز به باران می رسم در نگاه استاد؛ نگاهی لطیف وعاشقانه.